Συνέντευξη με την Ομάδα σύχρονου χορού : B area 4

B area 4 . Νέα ομάδα σύγχρονου χορού από την Θεσσαλονίκη με κεντρικό πυρήνα τις Αννέτα Παρπούλη , Μαριάννα Λεπτοκαροπούλου και Ολίνα Οικονομίδου. Νέες (υπέρ)δραστήριες και με μία ιδιαίτερη αισθητική σε κάθε τους δουλειά ελπίζουμε να μας απασχολήσουν για πολύ καιρό ακόμη .

Αρχικά είχα πάντα την περιέργεια της σημασίας του ονόματος σας.
Ο Brondman (B.), ήταν Γερμανός νευρολόγος που χαρτογράφησε και όρισε τον φλοιό του εγκεφάλου σε περιοχές (Β areas). Η περιοχή 4 (area 4) που εμείς επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε ως όνομα της ομάδας μας,  βρίσκεται στον πρωτογενή κινητικό φλοιό, εκεί όπου γίνεται η εκούσια κίνηση.

Πως μαζευτήκατε για να κάνετε την ομάδα ?

Ήασταν στην ίδια σχολή χορού από μικρές και στη συνέχεια φοιτήσαμε στην ίδια επαγγελματική.  Αρχικά, πριν αποφασίσουμε να δημιουργήσουμε ομάδα, κάναμε οι 2 μας (Ανέτα, Ολίνα) ένα videodance το ‘Slipstream’. Στην πορεία αποφασίσαμε να δραστηριοποιηθούμε περισσότερο και συνεργαστήκαμε και με τη Μαριάννα στη δημιουργία μιας παράστασης που λεγόταν ‘ab ovo usque ad mala’ και βασιζόταν σε πίνακες του Giorgio De Chirico. Είχε προγραματιστεί να παρουσιαστεί σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα το rabbithole αλλά λόγω τραυματισμού δεν έγινε. Από εκεί και πέρα είδαμε, παρ’ότι είμαστε αρκετά διαφορετικοί χαρακτήρες με διαφορετικές ιδέες, ότι έχουμε μια κοινή αισθητική και οπτική των πραγμάτων και αποφασίσαμε να συστήσουμε
την ομάδα το 2016. Βασισμένη λοιπόν στη διαφορετικότητα μας, η ομάδα λειτουργεί με έναν τρόπο που προσφέρει μεγάλη ελευθερία στα βασικά μέλη της. Οι ιδέες δεν είναι αναγκαστικό να συλαμβάνονται πάντα και από τις 3 μας ταυτόχρονα. Αν μια  από εμάς έχει μια ιδέα οι υπόλοιπες ακολουθούν και βοηθούν. Στην πορεία αυτή η ιδέα εξελίσσεται μέσα από συναντήσεις και συζητήσεις μέχρι να καταλήξει στην τελική της μορφή. Επίσης πέρα από εμάς τις 3 έχουμε άλλους δύο βασικούς συνεργάτες. Την Νατάσα Βακουφτσή που αναλαμβάνει όλα τα βίντεο και τις φωτογραφίες και τον Νίκο Κανελλάκη στη μουσική. Κατά τα άλλα η ομάδα από άποψη μελών είναι αρκετά μεταβλητή ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε παραγωγής.

Οι πιο πρόσφατες δουλειές που κάνατε ποιες ήταν ?

Η τελευταία παραγωγή που κάναμε ήταν η παράσταση «the herd» που παρουσιάστηκε στο θέατρο Άνετον το Μάιο του ’19. Ήταν εμπνευσμένο τόσο από τα χαρακτηριστικά της κίνησης των αλόγων όσο και της συμπεριφοράς και των σχέσεων που αναπτύσσουν στα πλαίσια του κοπαδιού.
Προηγήθηκε το «Slίπ» που αρχικά παρουσιάστηκε ως ντουέτο στο φεστιβάλ χορού ΠΚ το ’18 στην Αθήνα και μετά αποφασίστηκε να ξαναπαρουσιαστεί με 10 άτομα στο kapani project του φεστιβάλ Δημητρίων στην Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του ’18. Ήταν επηρεασμένο από την ατμόσφαιρα
των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης και τον τρόπο κίνησης των σωμάτων με σκοπό να προσελκύσουν και να είσαι θελκτικά φτάνοντας στην υπερβολή. Όλη η προσέγγιση του κομματιού είχε μια χιουμοριστική διάθεση και πιο γκροτέσκο αισθητική, το ίδιο και η μουσική.

Τώρα στα σκαριά τι έχετε?

Τώρα ετοιμάζουμε μια ιδέα για ένα videodance που ξεκίνησε πολύ πρόσφατα. Αρχικά θέλαμε να κινηθούμε σε μια πιο 50’s-60’s αισθητική με πολύ χρώμα. Η εξέλιξη της ιδέας ήταν συνειρμική ξεκινώντας από τα πολύχρωμα ζαχαρωτά και σε ότι
μνήμες μπορούν να σε οδηγήσουν αυτά. Η ιδέα αυτή προσαρμόστηκε στα μέσα που διαθέταμε, στις συνθήκες γυρίσματος και στο budget που υπήρχε και κατέληξε σε ένα πιο ποπ, σουρεάλ, γεμάτο χρώμα και χιουμοριστηκές εικόνες videodance.
Τόσο χορογραφικά, όσο και σκηνοθετικά κινηθήκαμε μεταξύ δύο αντιφατικών, θα λεγαμε, ποιοτήτων, την γραμμική και staccatto κίνηση μέσα σε ενα καθαρό και αυστηρό κάδρο και την πιο loose δημιουργώντας μια πιο χαοτική και φαντασιακή εικόνα
(το project αυτό πλέον βρίσκεται στο στάδιο του μοντάζ).

Μια που μιλάμε για video dance αυτή η απόφαση έχει να κάνει με κορωνουιό και λοιπές εξελίξεις γύρω από αυτόν? θα κινηθείτε δλδ διαδικτυακά?

Κοίτα έπαιξε σημαντικό ρόλο αυτή η κατάσταση αλλά δεν ήταν ο μόνος λόγος που μας οδήγησε σε αυτή την απόφαση. Λόγω της διπλής μας ιδιότητας σαν ομάδα (σπουδές στον κινηματογράφο  και στον χορό) θέλουμε να κινηθούμε και στους δύο χώρους. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο γιατί υπάρχει πάντα και η ανάγκη για live performances άλλα και για κινηματογραφική δημιουργία.

Από το χορό μπορείτε να βιοπορίσετε?
Βιοπορισμός από τον χορό εννοώντας καθαρά και μόνο τις παραστάσεις, όχι. Προς το παρόν η μόνη παραγωγή μας που είχε έσοδα ήταν το ‘the herd’. από τα οποία καταφέραμε να πληρώσουμε τα έξοδα και όλους τους συντελεστές χωρίς φυσικά το ποσό να καλύπτει τον αριθμό των ωρών που εργαστήκαμε όλοι για αυτή την παράσταση. Κατά τα άλλα όλες οι υπόλοιπες συμμετοχές μας ήταν σε φεστιβάλ. Οπότε συνδυαστικά έχουμε στραφεί στις διδασκαλίες. Είναι μια πιο κερδοφόρα λύση που όμως αν δεν είσαι πλήρους απασχόλησης και πάλι δεν σου προσφέρει την οικονομική δυνατότητα που χρειάζεσαι για να ζήσεις ανεξάρτητα, συντηρώντας το δικό σου σπίτι και μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής. Το ίδιο πρόβλημα όμως υπάρχει και σε πολλές άλλες δουλειές στην Ελλάδα. Εμείς παρ’ όλα αυτά παραμένουμε ενεργές και πάντα προσπαθούμε να κινούμαστε προς την κατεύθυνση του κομματιού του χορού που μας εμπνέει και μας προσφέρει καλλιτεχνική πληρότητα, ελπίζοντας ότι έστω και με τα μικρά βήματα και τη συνεχή δουλειά που κάνουμε θα καταφέρουμε να βιοποριστούμε από αυτό.

Είστε και οι 3 θεσσαλονικιές. Στην πόλη σας λοιπόν πως τα βλέπετε τα πράγματα στον χώρο.

Δύσκολη (γέλια). Γενικά παρόλο που όλο και περισσότεροι χορευτές και δάσκαλοι αποφοιτούν απ τις επαγγελματικές σχολές, στην πόλη μας, δεν υπάρχουν αρκετές επιλογές μαθημάτων, σεμιναρίων και workshops σε επαγγελματικό επίπεδο ώστε να δίνουν την ευκαιρία κινητικής και πνευματικής εξέλιξης και πειραματισμού. Ένα πρόβλημα είναι οι επιχορηγήσεις του κράτους που δεν είναι αρκετές για να καλύψουν και να βοηθήσουν μεγάλες και μικρές ομάδες να υλοποιήσουν τις παραγωγές τους οπότε επανερχόμαστε σε αυτό που είπαμε παραπάνω, την στροφή στις διδασκαλίες. Παρ’ όλα αυτά θεωρούμε ότι υπάρχουν πολλά νέα άτομα με εξαιρετικές ιδέες, που έστω και σε αυτές τις συνθήκες προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό τον χορό στην πόλη μας γιατί η ανάγκη για δημιουργία δεν σταματάει ποτέ. Και αυτό φάνηκε πιο έντονα κατά τη διάρκεια της καραντίνας με τα διαδικτυακά μαθήματα χορού και μετά την άρση της όπου ο ζήλος έγινε μεγαλύτερος και άρχισαν να συμβαίνουν διάφορες, κυρίως εξωτερικές χορευτικές συναντήσεις και δράσεις και έτσι συνειδητοποιήσαμε πόσο μεγάλη ανάγκη έχει ο χορός από συνεχή κίνηση.