Συνέντευξη με την Τατιάνα Παπαδοπούλου (χορογράφος,καλ. διευθ.)

Το όνομα “Τατιάνα Παπαδοπούλου” σημαίνει πολλά και διαφορετικά πράγματα για όσους κατοικούν Θεσσαλονίκη και ασχολούνται με το χορό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. (απόφοιτος της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού του Λονδίνου (με υποτροφία), BA Dance Education, MA in choreography and performance, καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας σύγχρονου χορού Χορευτές του Βορρά, των αναγνωρισμένων σχολών από το κράτος Arabesque, καλλιτεχνική υπεύθυνη του Φεστιβάλ Χορού Μotum και performers manager του TEDx Thessaloniki. Είναι επίσης πτυχιούχος της Imperial Society of Teachers of Dancing, κάτοχος του Teaching Certificate (CBTS) και Diploma in Dance Teaching Studies (DDTS) της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου και μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Χορού της Unesco.)
Άνθρωπος που αντί να γκρινιάζει για την κατάσταση του χορού στην πόλη της προσπαθεί ενεργά να την καλυτερέψει.  Πολυάσχολη και πολυτάλαντη βρήκαμε τον χρόνο για να “ μιλήσουμε” για την “μετα-κορονοϊαία” εποχή στο χορό.

Ιδιοκτήτρια των σχολών χορού Αrabesque, καλλιτεχνική διευθύντρια των ΧτΒ και του φεστιβάλ χορού Μοtum του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης ,Performers’ manager του Tedx Thessaloniki. Και μαζί με όλα αυτά ιδιωτική ζωή και οικογένεια . Είναι τελικά η ζωή του καλλιτέχνη ένας αγώνα δρόμου?

Κάθε ζωή είναι ένας αγώνας δρόμου. Οι καλλιτέχνες δεν είναι “άρια” φυλή αλλά απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Καθημερινά, βλέπω τόσους ανθρώπους να αγωνίζονται για τη ζωή και την επιβίωση και μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ. Η δική μας απλώς, ικανοποίηση έρχεται μέσω της προσφοράς πολιτισμού στον κόσμο. Κάτι το οποίο είναι αμφίδρομο και έχει μία διαρκή επικοινωνία. Η αποδοχή και το χειροκρότημα του κόσμου σε μία παράσταση ή ακόμη και το να βλέπεις μαθητές σου να προοδεύουν σε κάτι που εσύ τους έθεσες τα θεμέλια είναι η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη για να συνεχίζεις αυτόν τον αγώνα. Η οικογένεια μου ήταν και είναι εξαρχής δίπλα μου σε όλη αυτή την πορεία και υπήρχε πάντα κατανόηση στις ατελείωτες ώρες ή και μέρες, λόγω των προβών και ταξιδιών που έλειπα εξαιτίας της φύσης και των ωραρίων της δουλειάς μου. Τη μεγαλύτερη υποστήριξη όμως τη λαμβάνω εδώ και χρόνια από την Αρετή Κουτσικοπούλου συνεργάτιδα μου και συνοδοιπόρο σε όλα αυτά που κάνω.

Κανονικά θα ρωτούσα το πρόγραμμα για τις παραστάσεις των ΧτΒ αλλά μετά από τον κορονοϊό υπάρχει κάποιο πλάνο έστω και μακρινό για νέα παραγωγή ή θα κινηθείτε και εσείς ψηφιακά? Speaking of πως βλέπετε την τάση για ψηφιακές παραστάσεις , video dance , αλλά και τα οικονομικά προβλήματα αλλά και λύσεις που προκύπτουν απο κάτι τέτοιο? Είναι εξέλιξη ή βήματα πίσω? τελικά ισχύει και στην τέχνη το “adapt and evolve” ?

Η αλήθεια είναι ότι λόγω της κατάστασης, δυστυχώς αναβλήθηκε η παράσταση μας «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» τον Απρίλιο στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην Αθήνα, κάτι που περιμέναμε με ανυπομονησία και χαρά! Ευελπιστούμε ότι θα παρουσιαστεί το φθινόπωρο, αν όλα πάνε καλά! Όλη αυτή η κατάσταση σίγουρα μας «παγώνει» τα σχέδια. Είναι πολύ δύσκολο για τους χορευτές να προσαρμοστούν στη νέα συνθήκη. Στις χορογραφίες υπάρχουν πολύ κοντινές επαφές, άγγιγμα, συγχρωτισμός! Οι χορογραφίες δε γίνεται να αλλάξουν και ειδικά στο συγκεκριμένο έργο που μιλάει για τον έρωτα.
Συγχρονιστήκαμε όμως κατά κάποιον τρόπο με τα νέα δεδομένα και κατά την περίοδο του εγκλεισμού προσφέραμε δωρεάν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν διαδικτυακά την παράσταση μας «Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» -συμπαραγωγή της ομάδας μας με τον Ο.Μ.Μ.Θ.Είχαμε 2600 θεατές μέσα σε 48 ώρες! Ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία, αν λάβουμε υπόψη ότι το έργο είχε ήδη τρεις παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη(sold out) και δύο στην Αθήνα. Το ενδιαφέρον του κόσμου και η ανάγκη για τέχνη είναι μεγάλη. Είναι πολύ όμορφο ακόμη και αν βρισκόμαστε στο πιο απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη ,η τέχνη μέσω διαδικτύου να καταφέρνει να φτάνει στα σπίτια όλων. Όμως η αίσθηση της αίθουσας του θεάτρου και της ζωντανής θέασης του χορού είναι κάτι αναντικατάστατο.
Περιμένουμε όπως όλοι να δούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον και αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος θα αναγκαστούμε και εμείς να δημιουργήσουμε παραστάσεις που θα προβάλλονται στο διαδίκτυο έναντι αντιτίμου φυσικά διότι οι καλλιτέχνες είναι επαγγελματίες και βιοπορίζονται από την τέχνη τους ,δεν κάνουνε το χόμπι τους!

Διαδικτυακές παραστάσεις χορού υπήρχαν έτσι κι αλλιώς μέσω των καλλιτεχνών που ασχολούνται με το video Dance, αλλά εμείς θα επιμείνουμε όσο γίνεται στις ζωντανές παραστάσεις.
Στον προγραμματισμό μας πάντα υπάρχει πλάνο ή τουλάχιστον σκέψεις και συζητήσεις. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή συζητάμε μία συνεργασία με μεγάλη ορχήστρα για να εμπλουτίσουμε το έργο μας.
Πριν από λίγες μέρες ενημερωθήκαμε ότι λάβαμε ξανά επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού για το επόμενο μας έργο. Μας χαροποίησε ιδιαίτερα ότι λάβαμε το μεγαλύτερο ποσό που δίνεται από το Υ.Π.Π.Ο (αν και ποτέ δεν αρκούν για να καλυφθούν όλα τα έξοδα ) κάτι το οποίο μας δίνει την ικανότητα και τη δύναμη για μία πολύ καλή παραγωγή. Είναι μία αναγνώριση και μία ανταμοιβή για την ομάδα μου.

Σε σχέση με το παραπάνω το πλάνο για το φεστιβάλ Motum ποιο είναι ? Υπάρχει κάτι ή είναι πολύ νωρίς ?

Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος επίσημος προγραμματισμός. Να πω ότι το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Μotum είναι το μοναδικό αυτή τη στιγμή στη Βόρεια Ελλάδα. Στόχος είναι να προσκαλεί Έλληνες καλλιτέχνες του χορού που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, με έμφαση σε αυτούς που δεν έχουν δείξει τη δουλειά τους στη Βόρεια Ελλάδα. Σκοπός είναι να φέρουμε τον κόσμο πιο κοντά στην τέχνη του χορού και οι καλλιτέχνες να έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν κάτι νέο και διαφορετικό. Αυτή τη στιγμή επειδή είναι όλα ρευστά, δεν υπάρχει κάποιο πλάνο όπως είπα, αλλά ελπίζουμε να πραγματοποιηθεί μέσα στο 2021 ξανά.

Βλέπουμε την μία σχολή μετά την άλλη να μην μπορεί να αντεπεξέλθει οικονομικά στις προκλήσεις που προέκυψαν από την πανδημία αλλά και τους καθηγητές χορού να παλεύουν να βρουν ώρες διδασκαλίας έχοντας να αντιμετωπίσουν από την μία τα μειωμένα μαθήματα με μειωμένο αριθμό μαθητών και από την άλλη το φαινόμενο των “συναδέλφων” που χωρίς να έχουν κανένα πτυχίο ή έχοντας κάνει κάποιο ταχύρυθμο σεμινάριο ρίχνουν τις τιμές για να
πάρουν τις διδασκαλίες αδιαφορώντας για τις συνέπειες των μαθητών. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μπορούν σχολάρχες και καθηγητές να έχουν κοινό στόχο και κοινή πορεία?

Βέβαια και θα έπρεπε να υπάρχουν κοινές συνισταμένες σε ένα πλαίσιο δράσης από όλους τους ιδιοκτήτες αλλά και καθηγητές χορού, γιατί η ζημία από αυτή την κατάσταση είναι η απομάκρυνση από τις αίθουσες χορού που πλήττει πρώτα από όλα εμάς τους ίδιους. Θα έπρεπε βέβαια να έχει τεθεί κάποιο αυστηρότερο πλαίσιο και από την πολιτεία, γιατί γνωρίζουμε περιπτώσεις υποτιθέμενων δασκάλων που δεν έχουν κάποιο πτυχίο για τις γνώσεις τους στο χορό και διδάσκουν σε σχολές χορού ακόμα και αναγνωρισμένες από το κράτος. Στη διδασκαλία, πέραν από τις τεχνικές γνώσεις πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, γιατί μέσα από την εκμάθηση, πλάθεται και ο χαρακτήρας των μικρών χορευτών. Σίγουρα όλοι έχουμε απώλειες και καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες, αλλά όπως όλος ο κόσμος που είτε δεν εργάστηκε είτε μειώθηκε η δουλειά του λόγω της συνθήκης που προέκυψε, έτσι και οι καθηγητές και οι ιδιοκτήτες των σχολών προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να ορθοποδήσουμε και πάλι. Οι καλλιτέχνες είναι βέβαια σε ακόμη πιο δύσκολη θέση, γιατί όχι μόνο μένουν πάντα τελευταίοι, αλλά και η δουλειά τους πολλές φορές αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια από το κράτος χωρίς να υπάρχει η κατάλληλη οικονομική ενίσχυση.

Μουσική , Θέατρο , χορός. Παραστατικές τέχνες και οι 3 αλλά όσον αφορά το κοινό προσέλευσης πάντα ο χορός τραβούσε το πιο κοντό ξυλάκι. Τι πιστεύετε ότι ευθύνεται για τα πολύ λιγότερα εισιτήρια που κόβει μία παράσταση χορού σε σχέση με μία θεατρική και τι μπορεί τελικά να κάνει ένας νέος (ή και παλιός) χορογράφος για να προσεγγίσει περισσότερο κοινό ? Ή είμαστε καταδικασμένοι στο “επιχορήγηση από το υπουργείο ή απραξία?

Δε διαφωνώ ότι ο χορός είναι λιγότερο διαδεδομένος σε σχέση με τα άλλα είδη τέχνης. Όμως, σε προσωπικό επίπεδο είμαστε πολύ ευχαριστημένοι από την αγάπη και το σταθερό κοινό που έχουμε ως ομάδα χορού. Θα ήθελα να αναφέρω χωρίς κανένα ψήγμα έπαρσης ότι το κοινό αγαπά την ποιότητα και το αληθινό. Είναι δούναι και λαβείν η σχέση αυτή. Όταν προσέχεις τη δουλειά σου, διαλέγεις συντελεστές με γνώμονα την ποιότητα και έχεις μία σταθερή πορεία σε αυτό, παράλληλα με τη σκληρή δουλειά, είναι πράγματα τα οποία θα φέρουν τον κόσμο κοντά σου και θα τον κρατήσουν κοντά σου.
Είναι όπως είπαμε ένα δύσκολο πεδίο ο χορός και όταν προσφέρεις προχειρότητες και τα όποια χρήματα, είτε επιχορηγήσεων είτε εισιτηρίων δεν διατείθονται σε πρόσωπα ικανά και εργατικά και απλά τα βάζεις στην τσέπη σου ο κόσμος είναι επόμενο να απομακρυνθεί. Γιατί δεν είναι αφελής, καταλαβαίνει ότι αυτή δεν είναι μία καλοδουλεμένη παράσταση. Και μιλώντας και ως χορογράφος, ασκώντας ίσως και μία κριτική, είναι πολύ άσχημο συνάδελφοι να προσπαθούν να δείξουν δουλειές που είναι συγκεντρωτικές και έχουν μία και μόνο οπτική, δηλαδή ένα άτομο να είναι και χορογράφος και χορευτής και ενδυματολόγος και σκηνογράφος και δραματολόγος κ.α. να μην επενδύει τα χρήματα που λαμβάνει σε ανθρώπινο δυναμικό στην παράσταση για την οποία επιχορηγήθηκε! Δε γίνεται έτσι, πρέπει να δραστηριοποιείται ο καθένας στο είδος του και να βγαίνει ένα συνολικό αποτέλεσμα υψηλών προδιαγραφών για να έχεις θεατές.

Βλέποντας τις εξελίξεις μέσα στην καραντίνα αλλά και μετά εμφανίστηκαν ένα σωρό “Σωτήρες της τέχνης” , Κάποιοι όντως με καλές προθέσεις , κάποιοι ψηφοθηρικά και κάποιοι απλά γιατί “μύρισαν πίτα” και θέλουν κομμάτι από αυτή. Εσείς αυτή την κατάσταση πως την βλέπετε?

Ανέκαθεν υπήρχαν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά δε με ανησύχησαν ποτέ και ούτε έχω κάτι να πω πάνω σε αυτό, γιατί ο μόνος κριτής είναι οι θεατές που αργά ή γρήγορα αντιλαμβάνονται τι μπορεί και τι προσφέρει ο καθένας και αντίστοιχα απομακρύνονται. Είναι λυπηρό βέβαια να προσεγγίζεις την τέχνη με αυτό τον τρόπο.

Τέλος πρακτικά. Η σχολή σας θα λειτουργήσει το καλοκαίρι? Υπάρχει κάποια εξέλιξη για τo φεστιβάλ Μοtum ή κάποια ανακοίνωση για τους χορευτές του Βορρά ?

Οι σχολές μου θα παραμείνουν ανοιχτές μέχρι μέσα Ιουνίου,και φυσικά λειτουργούμε με τις κατάλληλες προδιαγραφές για την ασφάλεια των μαθητών και την υγιεινή του χώρου.
Υπήρχε μία ακρόαση χορευτών τον Μάρτιο για μία παραγωγή του Φεστιβάλ Επταπυργίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του Κέντρου Πολιτισμού ,όπου και θα αναλάμβανα τη χορογραφία αλλά δυστυχώς λόγω των συνθηκών δεν πραγματοποιήθηκε , ευελπιστώ να το καταφέρουμε το επόμενο καλοκαίρι.
Με τους Χορευτές του Βορρά τον Νοέμβριο ξεκινάμε να υλοποιούμε το επόμενο μας πρότζεκτ που σας υποσχόμαστε ότι θα είναι κάτι τελείως διαφορετικό από ότι έχουμε κάνει μέχρι τώρα.

Για το Motum ευελεπιστούμε να πραγματοποιηθεί το 2021 δυστυχώς ακόμα όπως σας είπα δεν έχει οριστικοποιηθεί κάτι που θα μπορούσα να ανακοινώσω.

Είμαστε από τις τυχερές ομάδες που προλάβαμε και ολοκληρώσαμε τις περισσότερες παραστάσεις για το έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ενώ ευελπιστούμε παρά αυτή την αναβολή, το φθινόπωρο να καταφέρουμε να το παρουσιάσουμε και στην Αθήνα. Σε προσωπικό επίπεδο , την επομένη κιόλας της πρεμιέρας του “Ρωμαίου” είχα αξιόλογες κριτικές και προτάσεις για συνεργασίες βάζοντας τα θεμέλια για νέες προοπτικές και δίνοντας μου τον ενθουσιασμό να ασχοληθώ με κάτι που δεν είχα ασχοληθεί μέχρι τώρα! Και φυσικά όπως προανέφερα με τους Χ.τ.Β αρχίζουμε τον Νοέμβριο την προετοιμασία για τη νέα μας παραγωγή που θα παρουσιαστεί την άνοιξη 2021, κορονοϊού επιτρέποντος!