Εύη Οικονόμου.

Την Εύη την είδα πρώτη φορά σε μία χορογραφία στο youtube καθώς και σε ένα εξαιρετικό workshop στη Θεσσαλονίκη. Ψάχνοντας στα social media μπορεί εύκολα να βρει κανείς το (χορευτικό) βιογραφικό της.
Επαγγελματίας χορεύτρια και καθηγήτρια κλασσικού μπαλέτου και σύγχρονου χορού.Απόφοιτος της σχολής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (2013 – 2016). Γενημένη μόλις το 95 αλλά με επαγγελματική εμπειρία σε Kibbutz Contemporary Dance Company (Ισραήλ), Uragan Dance Company (Κροατία), Urban Dance Society (Αθήνα) και Εθνική Λυρική Σκηνή. Συνεργασίες με χορογράφους όπως Rami Beer, Yael Orni, Albert Galino, Idan Sharabi, Selena Berman, Αντώνη Φονιαδάκη, Κωνσταντίνο Ρίγο, Stewart Hops, Renato Janella, Χριστιάνα Σκιαδιά και συμμετοχές και διακρίσεις σε διαγωνισμούς (1η θέση «Επαγγελματίας Χορεύτρια Σύγχρονου χορού» στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χορού το 2017, 1η θέση «Χορεύτρια της Χρονιάς» στο φεστιβάλ Νέων Χορογράφων, ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης το 2016, και 3η θέση σε Παγκύπριο Διαγωνισμού χορού στη Λεμεσσό το 2015. Νέα, φερέλπις και σούπερ δραστήρια έχει σίγουρα πολλά να πει για το χορό στην Ελλάδα της κρίσης και όχι Μόνο.

Καλησπέρα Έυη. Αρχικά θες να μας πεις για την εμπειρία σου από τη συνεργασία σου με τον
Αντώνη Φονιαδάκη στην παραγωγή «Σάλεμα» που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο ίδρυμα
Σταύρος Νιάρχος?

Το project «Σάλεμα» του Αντώνη Φωνιαδάκη στο οποίο είχα τη χαρά, την τιμή και τη τύχη να συμμετέχω ήταν μια πάρα πολύ όμορφη και γεμάτη ενέργεια δουλειά. Συνεργάστηκα με δέκα
ταλαντούχους χορευτές, πήρα και έμαθα πολλά πράγματα και τους ευχαριστώ για αυτό. Όσον αφορά τον Αντώνη Φωνιαδάκη, αν θα μπορούσε μια λέξη να αποδώσει όλα αυτά που σου δίνει ως
χορογράφος σε μια χορογραφική διαδικασία είναι «ενέργεια». Έχει μια δική του «γλώσσα» που σε ιντριγκάρει να αποδομήσεις και να αποκωδικοποιήσεις, ενώ ταυτόχρονα βάζεις τον εαυτό σου σε
μια διαδικασία συνεχούς σωματικής πρόκλησης αφού το κινησιολογικό του υλικό είναι πλούσιο. Μέσα από αυτή τη δουλεία μου δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω καλύτερα τον μουσικό κρητικό
κόσμο, ο οποίος είναι έντονος, παλμικός και εκστατικός, αν μου επιτρέπονται οι χαρακτηρισμοί αυτοί. Το όλο έργο οδηγείται χορογραφικά και μουσικά σε μία ενεργειακή κλιμάκωση της οποίας
είσαι μέρος και αυτό είναι ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του, μιας και γνωρίζεις εσένα καλύτερα μέσα σε μια οριακή κατάσταση. Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους βοηθούς
χορογράφου Μαρκέλλα Μανωλιάδη και Pier Mazendi που ήταν πάντα εκεί για εμάς και η συμβολή τους ήταν πολύτιμη.


Έχοντας χορέψει εξωτερικό πιστεύεις ότι οι Έλληνες χορευτές /χορογράφοι Υστερούν κάπου? Γιατί τελικά κατά την γνώμη σου δεν έχουμε τέτοιες παραγωγές και εδώ (φυσικά με μερικές
λαμπρές εξαιρέσεις) Είναι η Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της ή τα παιδιά της αλληλοτρογώμαστε τελικά?

Γενικά θεωρώ ότι επειδή δεν υπάρχουν πολλές χορευτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα μπορούμε εύκολα να οδηγηθούμε σε μια πλάνη και να εξιδανικεύσουμε το εξωτερικό ως προς τον χορευτικό
κλάδο. Οι Έλληνες χορογράφοι και χορευτές δεν υστερούν σε τίποτα από τους χορευτές του εξωτερικού. Κατά την ταπεινή μου άποψη αυτό που υστερεί είναι το «σύστημα» χορού στην
Ελλάδα. Η χώρα μας βγάζει καλούς χορευτές και χορογράφους αλλά δεν έχει τι να τους κάνει. Όταν λοιπόν δεν υπάρχουν τα κονδύλια για να ανέβει μια παραγωγή, όταν η τέχνη δεν
καλλιεργείται στα σχολεία σε υψηλό βαθμό, όταν δεν διαμορφώνεται η κατάλληλη χορευτική παιδεία αφού συχνά εμφανίζονται ερασιτεχνικές σχολές με απώτερο σκοπό το κέρδος, όταν
πνίγεται ή κατακρίνεται συχνά κάθε μορφή καινοτομίας, ο χορός ως τέχνη στα ελληνικά δεδομένα βυθίζεται διότι χάνει το πραγματικό λόγo ύπαρξής του. Ως αποτέλεσμα, να οδηγούνται επί τω
πλείστο στο εξωτερικό Έλληνες χορευτές και χορογράφοι όπου πολύ απλά τους δίνεται η δυνατότητα για αυτό το «κάτι διαφορετικό» το οποίο δεν μπορούν να αγγίξουν στη χώρα μας ή δεν
γνωρίζουν ότι υπάρχει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή δεν συναντάται και έξω, απλώς είναι διαφορετικός ο βαθμός και οι συνθήκες που την περιβάλλουν.

Σε μια οικονομία που πάει από το κακό στο χειρότερο σε ένα νέο παιδί που θέλει να χορέψει σε επαγγελματικό επίπεδο τι θα του έλεγες?

Θα του έλεγα πως κανένας δεν ξέρει το καλό του και τις επιθυμίες του καλύτερα από ότι εκείνο. Να μην σταματάει ποτέ να κυνηγά τα όνειρα του και τις ευκαιρίες που του απλώνονται, είτε αυτό είναι στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό. Σε κανέναν δεν ήρθαν όλα ρόδινα και εύκολα αμέσως και αυτό είναι που μας κάνει να εκτιμούμε τα καλά πράγματα ακόμα περισσότερο όταν έρχονται. Όλα
θέλουν την υπομονή τους. Εάν κάνεις αυτό που πραγματικά θες, τότε είσαι ελεύθερος και αυτή η αξία σε οδηγεί στο σωστό προς εσένα δρόμο. Ακόμα και η αποτυχία ή η απόρριψη είναι σπουδαία
πράγματα γιατί είναι μια διαδικασία μάθησης τόσο του εαυτού σου, όσο και της αλληλεπίδρασής σου μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο. Τέλος, κατά την γνώμη μου, δεν είμαστε χορευτές αλλά
άνθρωποι που χορεύουν και δεν πρέπει πότε να ξεχνάμε την ανθρώπινη μας πλευρά, ούτε να χάνουμε την προσωπική μας ταυτότητα.

Αν μπορούσες να δουλέψεις με έναν χορογράφο, οποιονδήποτε στον πλανήτη ποιος θα ήταν?

Δυσκολεύομαι να απαντήσω είναι η αλήθεια. Κάθε χορογράφος είναι σαν να πιάνεις στα χέρια σου ένα νέο βιβλίο που καλείσαι να αναγνώσεις, να σκεφτείς, να αποκωδικοποιήσεις και να
εμπνευστείς. Αλλά στην συγκεκριμένη φάση της ζωής μου, δεδομένων των προσωπικών μου συνθηκών, θα ήθελα πολύ να γνωρίσω και να μάθω από τον Tao Ye τον artistic director of Tao
Dance Theater. Φυσικά αποτελεί ένα άπιαστο όνειρο το οποίο μου δίνει έμπνευση και κίνητρο να συνεχίζω να προσπαθώ για αυτό που αγαπώ.

Ξεκινώντας τη σεζόν για το 19-20 ποια είναι τα σχέδια σου?

Ξεκινώντας η σεζόν 2019-2020 σκοπεύω να μετακομίσω μόνιμα Βιέννη το Γενάρη κυνηγώντας ευκαιρίες και δουλειές. Ως τότε θα διδάσκω σε κάποιες σχολές χορού στην Αθήνα και σεμιναρικά
εκτός Αθηνών. Ποτέ δεν ξέρεις όμως πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, η ζωή είναι απρόβλεπτη. Έρχεται σε σύγκρουση η διδασκαλία με την χορεύτρια ή σε συμπληρώνει σαν άνθρωπο?
Δεν υπάρχει απόλυτη απάντηση σε αυτό, διότι το αν θα επέλθει σύγκρουση ή όχι εξαρτάται από τους παράγοντες και τις συνθήκες που περιβάλλουν τη διδασκαλία. Γενικά, ένας χορευτής μπορεί
να μάθει και να πάρει πολλά πράγματα από τη διδασκαλία αν οι συνθήκες το ευνοούν, ειδικά αν κάνεις και τα δύο ταυτόχρονα. Νομίζω η όποια σύγκρουση μπορεί να επέλθει αν κάνεις ένα από τα
δύο αποκλειστικά λόγω συγκυριών και αυτό που κάνεις ενδεχομένως να μην είναι αυτό που θες να κάνεις στην παρούσα φάση. Πάντα όμως έχεις την επιλογή να αλλάξεις οτιδήποτε δεν σε καλύπτει
και εννοείται πως αν δεν δοκιμάσεις δεν θα μάθεις για να οδηγηθείς στη λήψη αποφάσεων και να λυθεί η όποια πιθανή εσωτερική σου σύγκρουση. Θεωρώ πως δεν μπορεί να υπάρξει ξεκάθαρη
απάντηση στο δίλημμα διδασκαλία ή χορός από τη στιγμή που μεταβάλλονται οι ανάγκες μας και εμείς οι ίδιοι στο πέρασμα του χρόνου. Το μόνο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να ακούμε τον
εαυτό μας και να πράττουμε ανάλογα.

Καλή συνέχεια και σε περιμένουμε για ακόμη ένα intensive seminar.
Ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να τα πούμε σύντομα σε ένα σεμινάριο. Καλή συνέχεια!