José Limón

Jose-Limon-40247-1-402

Ο μεξικανικής καταγωγής José Limón ήρθε στη Νέα Υόρκη το 1928. Εκεί είδε την πρώτη χορευτική του παράσταση και λίγο μετά άρχισε να σπουδάζει με τους Doris Humphrey και Charles Weidman. Ο Limón έγινε ένας από τους πιό φημισμένους σύγχρονους χορευτές και χορογράφους του 20ού αιώνα. Η χορευτική τεχνική που δημιούργησε εστιάζεται στην κίνηση της αναπνοής μέσα από το σώμα, τη δυναμική χρήση του βάρους σε κάθε μέρος του σώματος και τη ροή της αλληλουχίας κινήσεων η μία μέσα στην άλλη. Η τεχνική Limón δίνει έμφαση στους φυσικούς ρυθμούς του πεσίματος και της ανάνηψης και το παιχνίδι μεταξύ βάρους και έλλειψης βάρους, παρέχοντας στους χορευτές μιά οργανική προσέγγιση στην κίνηση, που εύκολα προσαρμόζεται σε μιά μεγάλη γκάμα χορογραφικών τεχνοτροπιών. Κάθε δάσκαλος πλησιάζει διαφορετικά τις διδασκαλίες του Limón.
Μερικοί ξεκινούν με απλό περπάτημα, τρέξιμο, ή περιφορές των χεριών και των ποδιών για να εξερευνήσουν ορισμένες αισθήσεις, και μετέπειτα δομούν τη σειρά των ασκήσεων. Άλλοι μπορεί να επιλέξουν να δομήσουν το μάθημα πιό αυστηρά, με συγκεκριμένες ασκήσεις που ξεκινούν από καθιστές ασκήσεις εδάφους, προχωρώντας σε δουλειά στο κέντρο και έπειτα άλματα και συνδυασμούς βημάτων/κινήσεων.
Θεμελιώδεις αρχές: Ο μαθητής εξερευνά έννοιες όπως η αναπνοή και η επιρροή της στην κίνηση, η επίδραση του βάρους στα διάφορα μέρη του σώματος και πώς αυτό δημιουργεί την έκφραση, η ελαστικότητα της σπονδυλικής στήλης, οι απομονώσεις διαφόρων σημείων του σώματος και τη δυναμική σχέση μεταξύ πτώσης και ξανασηκώματος.
Καθώς προχωρούν οι ασκήσεις, καλό είναι ο ασκούμενος να εστιαστεί στην αίσθηση και την ποιότητα της κίνησης κι όχι στο βηματολόγιο και τη μορφή. Το σημαντικό είναι να πειραματίζεται κανείς και να ανακαλύπτει την κίνηση από μέσα προς τα έξω, κι όχι να προσπαθεί να αναπαράγει τα σχήματα που δημιούργησε κάποιος άλλος. Αυτή η ιδέα, του να έχεις συναίσθηση του σώματος και της κίνησής του, είναι θεμελιώδης στην τεχνική Limón. Ο ίδιος ο εμπνευστής της επιθυμούσε ο άνθρωπος να είναι ένα όλον, και το κλειδί της δουλειάς του ήταν αυτό, οτι ο χορευτής συμμετέχει ολόκληρος, με το νού, το σώμα και το πνεύμα του. Μια εμπειρία που προετοιμάζει το χορευτή στις εκφραστικές δυνατότητες που χρειάζεται η κίνηση.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *